Spacer 2.06.15r.

Hej. Dziś z Mikołajem wybrałam się na 2,5 godzinny spacer w nasze okolice . Dokładnie to na pola, nad jezioro i na chwilę do lasu . W czasie pobytu na polo towarzyszyło nam kilka jaskółek : ) . Widzieliśmy też trzy kruki i inne małe ptaki .

Zgubiłam też przykrywkę do obiektywu, ale po chwili znalazłam leżącą w trawie . W międzyczasie powtarzaliśmy komendy i sztuczki .

Teraz mam tydzień wolnego, ponieważ moja szkoła ma takie coś jak tydzień wycieczkowy, ale mi się nie chcę bo wole spędzić ten czas na treningach z psami . Pogoda nam dopisuje więc chodzimy na fajne spacery . Może uda nam się kogoś wyciągnąć to było by jeszcze lepiej : ) .

Stwierdziłam, że jak będę w pokoju to otworze balkon by Mikołaj mógł się wygrzewać na słońcu co lubi :D, ale oczywiście bez przesady i z wymienianą wodą na zimną ; ) .

Jutro o 4:16 ma być niby wschód słońca . Postanowiłam, że zwlekę się z łóżka i pójdę nad jezioro z Mikołajem i aparatem . Czy mi się uda zobaczymy bo miałam nawet problem dziś wstać o 11 by załapać się na fajną pogodę na spacerze XD . Ale trzeba być pozytywnej myśli : ) .

Z aparatu jestem bardzo zadowolona : ) . I z jakości zdjęć i w ogóle całokształt . Podoba mi się, że ma funkcje nagrywania full HD i nasze filmiki będą w końcu przyjemne dla oka hahaha . 

Chciałam was poinformować co spotkaliśmy dziś w jeziorze . Trochę spanikowałam i od razu zawołałam Mikołaja by do mnie przyszedł i wyszedł z wody . A mianowicie był to rak ! Nie spodziewałam się, że takie 'coś' żyje w naszym jeziorze ! (Wysockie, tak gdyby ktoś tam chodził niech uważa bo pewnie nie jest sam ; ) )

I na koniec jak zwykle parę zdjęć : )

Pozdrawiamy A&M !

Trochę się działo : )

1. Seminarium "motywacja" z Paulą Gumińską w Malborku

W dniach 23-24.05.15 byłam na semi . Pierwszego dnia jako obserwator, drugiego jako uczestnik . Ze względów chorobowych Mikołaja (musi unikać ekscytacji i wgl.) pojechałam z Pepsi . Na pierwszy dzień też ją wzięłam by się przyzwyczaiła do obecności tulu psów, których do soboty się bała, dzielny potwór się przełamał <3 . Byłam w życiu na dwóch seminariach i to było zdecydowanie lepsze . Super atmosfera, ludzie, miejsce . Z chęcią bym to powtórzyła . Każdego dnia były też zajęcia z rzucania dyskiem i różne konkurencje z nim związane . Nawet obserwatorzy brali w tym udział . A jak komuś upadł dysk musiał biegać : D . Z Paulą była Wena i co mnie zdziwiło nie dostała furii od latających dysków dookoła . Mam z Pepsi problem z przywołaniem i uciekaniem, ale po tygodniu prawidłowej pracy widzę efekty . W tamtą stronę jechałam z Suri, a wracałam i jechałam w obie strony następnego dnia z Fender, Kali, właściciele i obserwatorzy : p .

2. Nowy sprzęt <3 !

 Po seminarium rodzice mnie zabrali do sklepu po długo wyczekiwany aparat, Nikon .

3. Kastracja

Z uwagi na to, że Feniks jest mocno dominujący i nie chciał się połączyć z Mentosem (rzucił mu się nawet bez powodu do szyi na obcym terenie, gdzie zawsze w obcym otoczeniu było ok) postanowiłam spróbować z kastracją . Pojechał wczoraj rano, ale się trochę opóźniło bo był pies po wypadku do natychmiastowej operacji . Dostaje teraz przez kilka dni antybiotyk pod skórkę . Za 9 dni zdejmowanie szwów, a za 3 tygodnie ponowne łączenie bo znikną hormonki : ) .

Wiedzieliście, że są tak małe kołnierze ? : D

4. Witamy w domu

O włochatym to już o nim wspominałam w ostatnich postach . A łysolek jest u nas od ok. półtorej tygodnia.

5. Zdjęcia z "wszystkiego"

Suri

p. Anna Nowek

p. Anna Nowek

Kali - leśny skrzat <3

Pierwsze frizbiacze

p. Kiki&Maybe&Indi

6. [*]

Niestety rak zwyciężył .

Dostałam go i był zawsze przy mnie na łóżku w ciężkich chwilach po wypadku . Ja byłam przy nim przez ostatnie ciężkie miesiące ..

Pozdrawiamy A&M

Dlaczego ? [*]...

Kilka dni przed śmiercią Szaszłyka zawitał do nas Kermiś . Potem w sobotę Karolek [*], którego ja wolałam ale to siostra wybierała bo dla niej . Namówiła mamę na drugiego i wracając z przedszkola z Pepsi zajechałyśmy do sklepu i był ten, który mi się podobał i pojechał z nami . Wszystko było super . Chłopaki ganiały . Wczoraj (równo tydzień po przyjeździe) sprzątałam u Tweetiego i poszłam do siostry by mi pomogła, a chłopcy mnie z radości obkwikali . Dwie-trzy godziny później idę z mamą dać zwierzakom warzywa i owoce .
Zachodzimy do siostry, Karol leży pod domkiem . Było widać, że żyje . Wsiadłam z mamą szybko do auta i do weta . Z każdą minutą coraz gorzej . Serce marnie biło i stawał się coraz zimniejszy . Po piętnastu minutach w końcu dojechałyśmy . Weszłyśmy pomijając kolejkę . Pani doktor wzięła go pod kroplówkę z dodatkami . Od razu powiedziała, że widzi marne szanse .. . Po kilku godzinach dzwoni, że mu się poprawiło i próbuje się ruszać . Kolejny telefon po 22... jest jeszcze gorzej niż było.. .

Dlaczego ciągle my ? Nasze zwierzęta ?
Nie wiadomo co mu było . Możliwe, że szybko rozwijająca się straszna infekcja . Teraz trzeba obserwować Kemisia i Twesia czy z nimi ok . Powiedziała tylko pani doktor, że przywiózł to z zoologa .
Zdjęcie jeszcze ze sklepu z bratem, z którym oby było ok . Jest to świnka stojąca bokiem, pod wapienkiem obok miseczki .